Kom je mij ophalen?

Bij het station geschreven, liefs Krage

Kom je mij ophalen?
Mijn adem in een besblauwe jsaal
Versleten hakken van stoepen doolhof
Een wang van een koud verhaal
Kom je mij ophalen?
Het portier van een warme hand
Een stem in de ongesproken nacht
En een hart als haard. Aan welke kant
Kom je mij ophalen?

Advertisements

Laatste bericht

Afscheid nemen, liefs Krage

Geen één zin vind ik gepast als laatste bericht
Geen hart dat erin past en niet één gezicht.
ik wil geen afscheid, want ik wil je onthouden
tot de kans blijft bestaan
van geklop op mijn raam
ik zie je zo weer staan
de man met een sprookjesnaam
mocht dit beeld van mij afwillen, ik protesteer
in deze momente, van die stillen, glimlach ik weer
geen één zin vind ik gepast als laatste bericht
geen lach dat erin past en niet één gedicht.
alle wegen door ons verkend, ga ik voor geen goud wissen
geen één moment had ik met jou willen missen
tot altijd, want ik doe niet aan afscheid

Die ene vrijdag

Een ongeluk zit in een klein hoekje, liefs Krage

Die ene vrijdag lag in een spagaat.
Hoe zijn been tegen het asfalt viel zal ik nooit vergeten.

Alsof de storm neerviel in de straat.
Alsof een draak in mijn val had gebeten.

Het wiel van zijn fiets had geen spaak.
Mijn hoofd schreeuwde code rood bij de daad.

Hoe hij heette ben ik vergeten.
Voor het ziekenhuis was zijn naam te laat.

Tussen breinaalden en politiek

Voor het jubileum van zijn ouders, liefs Krage

Tussen breinaalden en politiek,
achter een tuin vol bloemige romantiek,

waar de hond steeds terugkomt met de rode draad,
en over Engeland het mooist wordt gepraat.

Waar kerstman en zijn elf vertieren,
bij kou het warmste hart versieren,

bij de TV verse geur van het fornuis,
hoor ik gelach dat klinkt als mijn thuis.

Wie ze was

De herinnering van degeen die je heeft verlaten, liefs Krage

Bij de enige foto van wie ze was
Bij het nippen aan een Whiskey glas
bij de stroopwafels in het koekjes schap
bij het zien van rozen langs een pad
Bij de rijstsalade zoals zij hem at
bij elk blafje van Senna de hond
Bij de enige foto die ik nog vond
Elke gedachte aan haar
is een Schwarofski vondst

Vera

Sprookje over Vera, liefs Krage

Ze was er als de kippen bij
want ze had snelle schoenen
Met vleugeltjes aan elke zij
En lippen om te zoenen

Zo steeg ze langzaam uit haar schulp
Die bestond uit kiezels en steen
Maar daarbij kreeg ze een beetje hulp
Want dit kon ze niet alleen

Al het goeie komt in tweevoud
En zo peutert ze in haar neus
Maar nog voor ze erop kauwt
Krijgt haar oor de eerste keus

Want ook daar in schuilen snotjes
Niet van die groene, maar wel veel
Van die fel gekleurde dotjes
en dat zelfs in de kleur geel

Veganist, nu is het welletjes

Liefde als een gedicht, liefs Krage

Dacht dat jij niet stond te wachten om te gaan over dierenlijken
of zijn die vachten te mooi om te ontwijken.
mooie woorden om op te schrijven, op hun lijven,
zonder hun gekakel geen opstakel om te blijven
als een stijve nuroot zonder waf of stoot wroeten in hun ontplukte velletjes.
oke genoeg, nu is het welletjes

Poëzie gezicht

Liefde als een gedicht, liefs Krage

Rijmen met zijn lichaam als een melodie die mij raakt.
Ik kus met letters die zacht om zijn huid vraagt.
Zijn hart tegen mijn ziel als een zin die op de vorige dicht.
Toen het maanlicht viel, trof ik zijn poëzie gezicht.

Een dozijn blokkades

De weg naar een boven is nooit ver, maar wel stijl, liefs Krage

De hoge treden waren te dwars voor mijn weggelopen benen.
Het waren er zelfs twaalf. Tussen ons een dozijn blokkades.
waarop ik wellicht bij tree zes in een lade wil verstenen
tussen opgeruimde, vergeefse rommel en een stukje chocolade.
Of je überhaupt zat te wachten opdat ik klim zonder te wenen
en uitgeput kom zitten naast je lach met mijn schade.

Woorden in de goot

Metaforische melancholie liefs Krage

Allerlei woorden in de goot.
Hij verslaat een kussen regen.
Stille nachten zijn koud en bloot,
klinkt zijn stem als warme dekens.
De tijd vliegt als een olifant.
In zijn ogen kruip ik uit de dag.
De liefde heeft een rand,
vergeten bij de randen van zijn lach.

Hoofd niet aan

Een vers aan gedachtes, liefs Krage

een uitgeblust hart
een onbestemde sleutel
een hand raakt niet aan als het verlangen nooit is aangegaan
een zwijgzaam alarm
een bedorven lach
een leegstaande gedachte
een hoofd gaat niet aan als alle woorden je gevoel aangaan

Raising stories

Een songtekst voor de ode aan je eigen  zorgen. Je hebt het recht om te voelen, liefs Krage

Never been disposed from my family or home,
I have a big house that reminds me I’m alone.

Never been pointed on my colour nor my race.
I was not seen once, unless I’ve made a better face.

Never said farewell to one’s heart in a coffin,
I have a beating heart that I can’t bear its loving.

[chorus]
I know better, I know better
All of them worries are worser than mine.
I know better, I know better
Raising all their stories doesn’t stop mine.

Never broken a bone while I was afraid each time I fell.
I have been broken, when I was the most carefull help.

Never been the child whose mother has been left by her man,
I have been eliminated, since they got busy again.

Never been on the street without a key of my stay,
I have been begging for sleeping to not run away.

[chorus]
I know better, I know better
All of them worries are worser than mine.
I know better, I know better.
Raising all their stories doesn’t stop mine.

Never find my lessons in the dark of a cold prison,
But I’m trapped from the inside and I deny each reason.

Never been told of a disorder that explains my gravity.
So I have been threatened myself to not hear my mysery.

When you become so invisible

Een gedicht over je onzichtbaarheid zonder die liefdevolle blik, liefs Krage

Removed your sun from the city
Closing the curtains at each brick and tear
And you never said one word about hurting
Finding the quiet words is like waking up bears

[chorus]
When you are lost inside the blue
It is impossible for someone to seek you
When you become so invisible
you need somebody that sees you

Held a lot of souls with all your flesh
Blurred a lot of sharp hearts in your mind
But you never forget how love can beat you
’till you beat the silence of loneliness

[chorus]
When you are lost inside the blue
It is impossible for someone to seek you
When you become so invisible
you need somebody that sees you

If you calm down inside your river
Bet you gonna swim into eyes who see
you and all of your crashes, ‘cause you had no idea
mistakes brings you to a closer destiny

Vals orkest

Om met de beren op je weg te knuffelen, liefs Krage

Vannacht was mijn hoofd een vals orkest
en mijn hoofd had geen schakelaar.
Ik klonk als een mopperende trompet
met een huilende viool door elkaar.
Vannacht was ik mijn liedje kwijt,
dat geeft mijn hoofd veel kabaal.
Ik zocht en zocht tot een dirigent
mijn hoofd kon luiden als een nachtegaal.