Het gedicht tegen leegte

Het zijn tegen leegte los ik zelf wel even op, liefs Krage

Het zijn tegen de leegte
Die ontstaat waar liefde een gapend hart liet
Bij elke zucht blaast de leegte door mij heen
Vervullen wat nooit is ingestopt
Steeds weer verhullen wat kan worden volgepropt
Waarop wil ik wachten dat niet van mezelf is
De manier waarop ik mijn vlees slacht is misdaad
Dienen kan ik allen die mijn leegte komt bewonen
En zoals bij elk vertrek een souvenir meegenomen
niets dat leeft gaat mijn starre doorgang vervangen
zelfs niet na wensput spugen
het zijn tegen de leegte
mijn handen vouwen, mijn ogen bol van teveel zien
hobbeltjes onder mijn nagels, schudden met mijn hart
zodat alles crispy kraakt als een luchtige chipszak
mijn elastisch hart houd niet van krap
want ik vul graag, ik leeg graag en spring graag.
Altijd ruimte laten zweven voor zweven,
want hoe slecht kan ik tegen leegte zijn?
Alle ruimte om van mezelf te zijn

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s