Mij kan je niet raken

Tijdens de avond van Dichters In Het Wild (deel 2), heb ik van alle performances een zin overgenomen en een nieuw gedicht gemaakt van deze verzameling dichters. Aldus: de samenvatting van de avond luidt, liefs Krage

 

Mij kan je niet raken
Een gever wat geen nemer vereist
Hoe anders klinkt niets
Ik was jong maar wist van jou
Jouw hand als maan
mijn huid zo zwak als zon
Koud liet ik warme lijven mij dicht klampen
en ze zouden wel brieven aan mij schrijven
Ik wilde er minstens mijn geschiedenis aan schaamte achterlaten
Al heb ik gister het stof van je wang afgeblazen
Groene schoensmeer lost al uw problemen op
Op het wijken van je haren
Eindeloos blijven vervangen als spinnenrag
Ik heb teveel achterafjes
Onmogelijk om haar op het land te binden
die ik koos te vermijden

Mij
kan
je
niet
raken

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s