Lieve Aymar

Een gedichtje uit mijn Poe-tree. Gericht aan Aymar,  liefs Krage

Het liefst was ik al bij je blijven plakken
bij de eerste keer dat ik je ontmoette
om mijn mondhoeken nooit meer te laten zakken
maar we bleven elkaar opnieuw begroeten

zoveel plekken ben ik jou tegen het lijf gelopen
ik ben niemand zo vaak uit het oog verloren
en zoveel plekken maakten we subtropen
ik ken niemand die ik zo graag wilde opsporen

mijn lieve woorden kunnen je tijd niet stelen
want van elke minuut maak jij een mooi lied
ik hoop dat jij veel muziek gaat delen
ik ken niemand die zijn dag zo ultiem geniet

hoe jij je hart volgt wil ik graag eren
je krijgt alle tijd die ikzelf tekort kom
je komt wel terug. zelfs na al die keren
we blijven OXX. Je bent altijd welkom

Je componeert de melodie; ik schrijf een stuk
elke ontmoeting laat ons samen zweven
jij plukt de dag net zoals dat ik ‘m pluk
je bent bijzonder, al zie ik je maar even

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s