De tomaten op de koelkast

Volwassen worden is best een taak die we onszelf te serieus nemen, liefs Kristel

Hoewel je wist dat je hier niet altijd kon zitten
de tomaten op de koelkast vertonen zich week

er zijn momenten
dat je onsterfelijk wil zijn
omdat een rode biet je liefdevol aankijkt
en de tijd nooit sterft

om wat ze je zeggen
om je hoofd bij neer te leggen,
nog net niet hypnotiserend gezongen,
door een moeder stem

dat je cracker met chocolade happen blijft doneren
en je bodemloos geen kilo meer draagt

de dag dat je zelfstandig een knolselderij kocht
en je afleiding zoekt van de momenten die voorbij zijn

Meevoeren

Over het volgen van je intuïtie, liefs Kristel

Welke windstreek je ook meevoert
je blijft wie je bedoelt te zijn

Hoe kronkelig de randen haperen
er volgt een weg

ongeacht of je neerwaarts gaat
je zult gaan en de tijd ook

Beweeg op wat je meevoert
zoals muziek je schouder en voet doen bewegen

Ga erin met licht
totdat alles is nagekeken

Zeegezicht

Zeegedicht, liefs Kristel

Ze stonden er
in het ondiepe
te wachten op een golf
de overvloed van haar liefde

Want je hebt er zeeën van
ook al smaakt het soms zout
met een kwal, een schelp en de kou

Zeeën
en een kind zijn eerste keer
IJskoud erin blijven, want
het is zoiets overweldigends
iets wat onstoppelijk blijft geven
zelf als je naar huis rijd
en achter de duinen bent verdwenen

en je broertje opgetild
die vond de zee maar niks
geen badkuipranden
geen sop, geen tegelspeeltjes
geen hol geluid van een klein perceel
te enorm

de blote hemel
met blote benen
blote borsten
blote hoofden
in oneindigheid

haar tranen, haar manen
haar verzanding, haar water
haar wind, haar verwering

Waar het zand nooit uitgeschept lijkt
de onuitputtelijke bron
en wij,
die onze kinderen bij haar achterlaten

Ongebeurt

Iets willen terugdraaien, liefs Kristel

hoe kan het ontgebeurt zijn?
ik kan niet ontdoen
Het is al gebeurt

opgeslagen in de open ontvangende
ruimte waarin een ander mocht zijn
Het is al gebeurt

door ondergaande zonnen gesleurd
ik werd wakker met houten benen
ik kan niet vluchten uit warme dekens
die mijn lichaam dempte
en mijn slaap temperden

ik kan niet ontdoen
wat is gevoelt
wat is geraakt
het is nu te laat en opgeslagen
Het is al gebeurt

ingescant
een vakje van mijn hoofdkast
ik blader door versleten dagen
ik bezeil,
hijs mijn lagen
en blaas
het gebeurde
om me te voeren
in de richting naar de horizon

Videocall

Ben ik in je oren?
In mijn ogen
je raakt me één seconde later
vingers die trillingen voortzetten
een lok glijdt naar je oog
die mij met één snaar ingaan
in een kamer
zonder auto of fiets voor de deur
omlijnt met een pyjama boord
gaan we nergens heen
maar je zei:
je bent graag alleen

Mooie broekjes

Schrijfsel over broekjes, liefs Krage



Je hebt hele mooie broekjes
met elastiek
met een etnisch printje, kort
twee touwtjes met een kwastje eraan
Hij was duur misschien,
maar je moest hem hebben

Heb je dat ook
van die handige zakken op de achterkant
zo’n broekje dat je kreeg van je vriendin
maar deze is van zwart joggingstof
vaal, tig keer uit de wasmachine
nu met vlekken, nadat je er met chloor de afwas hebt gedaan
geen idee hoe duur het was
maar die draag je nog het meest

De oude foto’s

relaties, liefs Kristel

de oude foto’s
toen genomen, toen konden we wel
we zaten zo fris in de race
nieuw, het was spannend
onze ogen keken lichter
onze monden gesprekken jonger
met nog getrainde lachspieren
zonder praatstriemen
fotoposities waren nog redelijk onwennig
mijn heup half op zijn schoot
met sporadische nabije grepen

het was gedaan met de dopamine
geen kristal steen glimt hier tegenop

De jazz speelt niet af

oridinairy day, liefs Kristel

De jazz speelt niet af, dus ik ga zitten
zitten bij het stille water in een stil park
niet voor de kiosk, die is gesloten
ik mocht hier zitten
op het moment dat de fonteinen omhoog schoten

ik mocht verschijnen voor het raam
terwijl de app bijna naar mij was verstuurd

De website pagina deed het niet van Tai toe
geen toegang, geen Chi dan

Ze zei ‘Ik ga zwemmen met een vriendin’
Gewoon in chloor? ‘Ja, in chloor elke week’
Ik rook het
terwijl ik op lange afstand lucht inademden

Later in mijn kamer, mocht ik gefluit horen
gefluit om 22:22
en ontving “ik ben er”
tegelijkertijd

Een goed gedicht?

goed gedicht. een goed gedicht?
er zijn buikkolken, die golven af
komen terug in een buitenhuidse trilling
wiens woorden spreidt je voor je neer

je maalt op de geuitte reacties
de lovende en de opbouwende
hoe kan een plat getypt verhaal
meer diepgang bieden?

je herinnert de oerbeuken
die al eeuwen bomen acteren
die op niemand rekenen
die via hun wortels met schimmels verbinden

je zou zo graag
zonder goedkeuring, zonder verhouding tot een ander, als een soort huls, waar men eikels verzameld met eekhoornpoten, waar de overvloed binnen sijbelt en waar niets beter kan
gaan volgens je natuur

(geen titel)

Geen idee wat dit is, maar hij mag gedeeld worden, liefs Kristel


Hij draaide
op dit nummer in het ledikant
en vandaag
hoort hij hoe dat volwassen kan

Als ik me neerleg bij randen
waar zijn huid stopt met fluisteren
bij de eindes van zijn beminning

hoewel mij ooit was beloofd dat die oneindig was

blijkt geluid ouder dan een mensenleven
dezelfde melodie wordt herhaalt
zonder er werkelijk op te dansen

zijn kat miauwt
op
me
af