Zonder intro

achter de schermen, baksteen en stilte
degeen die je nooit ‘nee’ laten zeggen
introverten
de meest ontwapende mensen
als je ze uberhaubt ziet binnenkomen
want ze verafschuwen een intro
en uiten zelden hun wensen
ze zijn onderhevig gegaan aan woorden
en luisteren met de geduldigste oren
Spannen zich in voor hun diepste stem
En stoppen weg tot de essentie nog klemt
Zij houden binnen in een orkaan
zonder dat de paniek uitbarst
Zij broeden op woorden
tot dat ene stille moment van een gesprek
introverten
een stille intro voor een innerlijk vuur

Advertisements

Zonder mij

Heb jij wel je oplader bij?
Zonder mij
Ben ik bang dat je niet opstaan kunt
zonder mij
geen ander die je slapend fijn drukt
met dat wat niet als jouw huid voelt
(wat wel zo bedoeld was)
Wakker worden was een smoes.
Zonder mij
zet de ochtend je geen graan of ei
om ervoor te zorgen dat jij
jouw mooie glimlach spant.
Zonder mij
elke avond vrij
om niet te zijn
en niet te slapen
tegenover twee ogen
die al jouw praal en krul
aaien
als jij even opladen wilt

hoe kom ik erbij
dat jij je oplader vergeten bent?

Smoothie criminal

Elke ochtend lijk ik getuigen van een slachtveld
met een flinterdun muurtje tussen mijn oor en het plaats delict
Mijn tenen krullen als ik het eerste geluid hoor van de motor
Dat boort dan door tot de boor niet meer aarzelt
Alle wrokken compleet fijngestampt
Tot welke kleur?
Tot welke kleur wordt deze keer doorgehakt?
De harde snorrend geluid stopt.
Deur slagen meppen mijn stilte.
Ze zijn als dieven in mijn eigen huis.
Ze bestelen mij van rust en ze randen mijn keuken aan.
Of ze de volgende keer alsjeblieft geen smoothie willen maken?
Die verrekte smoothie criminal!

Your perfect thought

Wanneer iemand denkt te weten dat je ‘perfect’ voor hem/haar bent, liefs Krage

You were sure I was cute
I wonder how you figgered it out
Because you’ve never dried my tears
And saw me searching for myself

I can not be your perfect thought
I have a lot failures to tell
And after you survives all my flaws
You probably reassure me from hell

My lips kissed lips that I wanna banish
My head turns the darkest words in circles
My life is a waving curve of a lost sea
But I can love the way that’s the best to you

Smell my wound

A free writing and all the words in bold are the challenge to create one poem of it, liefs Krage

How he wants to smell my wound with his heart,
which I hide under my red hat.
How he curls his right pants,
before he kneels on his knee.

Daddyisfar way is the street,
where I first let my wound ground.
It was my calling
to color my stuffed skin with a lid.

…but his nose is so generous.

I can always lay my skin under his shiny tip.
Even when I smell like burned meat and scorched skin.
He would never drown in my swirly, soggy showers,
that sting in eyes like suds.

His grip is like the haze teeth in a young skinny skin.
The error came when I was caught for too long.
My soppy showers can boil over to spongy transpiration,
as he loosens my hair from my knot.

…but his odor hill stays so curious.

How red colors turn into black and back into red,
with the rhythm of my fantasy.
How my hills of glands stare
While pointers are staring at the time?
that I can shut down this stare competition?

How he wants to smell my wound with his heart
Sigh

My cheeks catches waterfalls
My bones want to mount like a bunch of marrow.
The wound that was previously open for tender stitches,
sobered slowly to a rock.

I ‘m looking forward to turn my red lid
back on my very-closed hollow.
…but his odor hill stays so curious.

Crush me

Mijn vertaling van ‘lippen’, liefs Krage

Eyes hang on me when I move
I wander around words
I’m like a rose that pops up
And I dance for the bright sounds
I land softly on all grounds
And push me against walls that I love
I start where air become phrases
And finish where apples become mush
I’m just that little bit of band aid
To sip every child on his shoulder
I just fit in that photoframe
I’m like a duckface on your instagram
And do you look like me?
would you than want to crush me please?

Outside our skins

Omschrijving voor degene die altijd in tekort zijn van liefde, liefs Krage

We read about you
In books
With so many words
In tight lines
In black and white
And who doesn’t get the whole picture
Probably missed you

We see you
Acting
With so many eyes
From a tube
Channel on
Heart out
Living like your movie
But it does not turn the other way around

We find you
In one another
after so many walks
In comfort and photo frames
In dust and nude
And who does the most
Has the least of you

Love,
why are you sweeping outside skins?

Raadselachtige pakketjes

Aanhoudend blijf ik zoeken
Hem nog niet gevonden
Wel het meest bij anderen bezorgd
Kon ik maar aantonen dat ik elke dag het beste nieuws breng
elk dag vrolijk je de allerfijnst dag wens
en soms breng ik van die raadselachtige pakketjes
Die niet door je smalle onthaal kunnen
En of je daar wel om hebt gevraagd
Aanhoudend blijf ik zoeken
Om deze afzender te duwen in jouw buikwand

Verplet mij

Ogen hangen aan me als ik beweeg
Ik kronkel om woorden
Ik ben als een roos die openklapt
En dans voor de heldere klanken
Ik land op alle gronden zacht
En druk mij tegen wanden die ik liefheb
Ik begin waar lucht zinnen worden
En eindig waar appels moes worden
Ik ben net dat kleine beetje plesiter
Om elk kind te sussen op zijn schram
Ik pas net in dat fotolijsje
Ik ben als een dukface op je instagram
En lijk jij ook op mij?
Wil jij mij dan alsjeblieft verpletten

Gewonde

Hoe hij met zijn hart wil ruiken aan mijn wond, die ik verstop onder mijn rode hoed.

Hoe hij zijn rechter broekspijp opkrult voor hij knielt op zijn knie.

Papaverweg is de straat waar ik voor het eerst mijn wond liet groeien.

Het was mijn roeping om mijn afgestompde huid kleur te geven met een deksel. Zijn neus is genereus.

Ik mag altijd onder dat glimmend topje mijn huid leggen.

Zelfs als ik stink naar aangebrand vlees en verschroeid huid.

Hij zou nooit verdrinken in mijn kolkende, vochtige buien

die prikken in je ogen als sop.

Zijn grip is als hazentanden in mijn jong, donzig vel.

De error als ik weer te lang in zijn gebit ben gevangen.

Mijn vochtige buien kunnen overkoken naar sponzige transpiratie als hij mijn haren lospunnikt uit mijn knot.

Zijn reukheuvel nieuwsgierig.

Hoe kon rood naar zwart naar rood verkleuren.

In het ritme van mijn fantasie hoe mijn heuvels van klieren staren.

Hoe wijzers staren naar de tijd dat ik de staarwedstrijd mag stilleggen.

Hoe hij met zijn hart wil ruiken aan mijn wond.

Zucht

Mijn wangen vangen een waterval.

Mijn botten willen zich bergen als een hoopje merg.

De wond die voorheen nog openstond voor tedere stiksels, versteend zo langzaam naar rots.

Zin om mijn rode deksel op mijn potdichte holling te draaien.

Buiten huiden

liefde, waarom woel jij buiten huiden?

we lezen je
in een boekje
met zoveel woorden
in strakke rijtjes
in zwart en wit
en wie het plaatje mist
heeft je waarschijnlijk net gemist

we zien je
acteren
met zoveel ogen
in de buis
zender aan
hart uit
en wie je film graag leeft
Lukt niet andersom

we vinden je
in een ander
met zoveel loopjes
in gemak en fotolijstjes
in stof en naakt
en wie het allermeest
heeft jou het minst

liefde, waarom woel jij buiten huiden?

Reminders

De langendijk
of de verbijsteringslaan
de belemmerstraat
Hoe de weg ook bochten maakt
Hoe doodlopend mijn weg ook lijkt
Alles eindigt op zijn voordeur
Onze taal kent zoveel namen
Een andere naam is zo uitgesproken
Ohja, dat vertelde …PIEP
Dat vreemden zijn naam express kiezen
als ik voorbij loop
of ze komen naast me staan
De congierge op mijn basisschool heette ook al zo
Onze vaders laden hun auto’s op bij zijn familie
en soms krijg ik mijn leven ook op de rit
En elke nieuwe afspraak woont bij hem om de hoek
Als men beweert dat sprookjes zijn verzonnen
zoals hij Vera verzon die veren verzamelde
hoezo vallen veren voor mijn neus waar ik binnen kom
jaja, dit is gewoon een plek waar tortelduifjes komen

liever ken ik niemand
niemand die me herinnert hoe ik niet op hem ben geworden

I am not obliged

What if one day I lay down my weapons
the protection against being me
no fighting against the force of rules
I don’t have to become better
I don’t have to conquer
what if one day I am not obliged
to fit into a frame
to fit in my head walls
how could I ever believe
that my thoughts fits between edges
what if one day I stop with finding others
instead of finding me
and start with fighting for dreams
instead of fighting against me
than what could I be?
the grand prix: me