Noem mij

Noem mij
Kijk naar mij
Ik was er ook
Achter de lens
Achter mijn grens
Achter de regen
Achter ‘ik ben opeens verdwenen’
Zag je mijn zonnebloemtruitje
Hoe ik dat plekje vulde op de grond
Hoorde je geen geschater?
Dat was ik
Noem mijn naam
Het mag ook korter dan dat hij is
Noem mij
Alsof ik er bij was, omdat ik nodig was
Alsof ik hoor te bestaan
Alsof ogen mij kunnen waarnemen
Het mag ook sneller dan dat ik weg ben
Mijn voeten verstartde in hun gele helmpjes
Noem nog eens een ding die je niet wilde missen vanavond
Noem mij
Ik was er ook bij
Zelf vergat ik ook mijn hart thuis op tafel

Advertisements

Slof; sloffer

Slof slof
Slordigere slof
Ik slof mij door het leven
Ik sloffer me kappotter
Dan een otter ooit bruggen heeft gebouwd
Ik slof nog langzamer
Dan het stof in mijn kamer
Die daar ligt
Omdat ik allang niet meer heb gestoft
Mijn gesnotter
Duurt langer dan gestotter
Dat is echt veel toffer
Want iedereen wacht
Tot dat je bent opgebouwd
Des te langer ik slof
Des te botter ik word
Want ik zie het stof om mij groeien
En sloffen onder mij wegschroeien

If we never have to sleep again
never get tired
or dad who sent you upstairs
never more horizontal
never again the day
dragging that body
between light and out
our skin got early wrinkles
and we would nurture the bags beneath our eyes
would the nostalgia not exist
That we were read before going to sleep
You would not stay up when you were six
with your own coke glass full of sticks
Or not leave the pub earlier than me
Then we had no place to be here
Then all levels might have already been played
Would pyama parties never exist
and this shop didn’t offered no onesies
or no bodystock with lace borders
for being so much irresistible naked
If you did not have an early reward-system,
because sleeping is our least problem
And when staring to the ceiling does not work
then that was being very proactive again
Then you could not sleep because you could not sleep
Best hard to imagine
why sleep is necessary.

Als we nou nooit meer hoeven te slapen
nooit moe zouden worden
of pa die je naar boven stuurde
nooit meer horizontaal
nooit meer de dag uit
dat lichaam sjauwen
tussen licht en uit
kreeg ons vel eerder kreukels
en tilden we zakken onder ogen
zou de nostalgie niet bestaan
Dat we werden voorgelezen voor het slapen gaan
Mocht je niet opblijven toen je zes was
met je eigen cola glas vol prik
Of nooit meer eerder de kroeg uit dan ik
Dan hadden we geen plek om even niet hier te zijn
Dan waren alle levels misschien al uitgespeeld
Zouden pyama parties niet bestaan
en bood de Zeeman geen onesies aan
of geen kant afgezette bodystock
voor zo heel onweerstaanbaar naakt
Had je geen vroeg beloningssysteem,
want uitslapen is ons minste probleem
En als staren naar het plafond even niet lukt
dan was dat nog eens heel pro-actief
Dan kon je niet niet slapen omdat je niet kon slapen
Best moeilijk te bedenken
waarom slapen zo nodig is.
Ga slapen.

Your smell is gone

Early along a warm wall,
under a plane of feather,
in the smoke from a chest,
from heart, from hair, from somewhere in the middle,
near the edge.
That place was yours.
After two nights raw
and robbed of skin
I took in again.
My nose is scoured along each fiber.
No trace of ashes,
that comes from fire, from flame, from glory, from you,
I’ll smell again.
I’m catched in a trap.
I’m lying in this room without your aroma markings.
Your smell is gone.

Jouw geur is op

Eergisteren tegen een warme muur,
onder een vlak van veer,
in een walm van borstkas,
van hart, van haar, van ergens middenin,
dichtbij het randje.
Dat plekje was van jou.
Na twee nachten rauw
en van vel berooft
Dook ik er nog eens in.
Mijn neus langs elke vezel geschuurd.
Geen spoor van as,
dat was van vuur, van vlam, van glim, van jou,
Ik rook er nog eens in.
Er weer ingestonken.
Ik lig in dit vertrek zonder jouw aroma markeringen.
Jouw geur is op.

Zonder intro

achter de schermen, baksteen en stilte
degeen die je nooit ‘nee’ laten zeggen
introverten
de meest ontwapende mensen
als je ze uberhaubt ziet binnenkomen
want ze verafschuwen een intro
en uiten zelden hun wensen
ze zijn onderhevig gegaan aan woorden
en luisteren met de geduldigste oren
Spannen zich in voor hun diepste stem
En stoppen weg tot de essentie nog klemt
Zij houden binnen in een orkaan
zonder dat de paniek uitbarst
Zij broeden op woorden
tot dat ene stille moment van een gesprek
introverten
een stille intro voor een innerlijk vuur

Zonder mij

Heb jij wel je oplader bij?
Zonder mij
Ben ik bang dat je niet opstaan kunt
zonder mij
geen ander die je slapend fijn drukt
met dat wat niet als jouw huid voelt
(wat wel zo bedoeld was)
Wakker worden was een smoes.
Zonder mij
zet de ochtend je geen graan of ei
om ervoor te zorgen dat jij
jouw mooie glimlach spant.
Zonder mij
elke avond vrij
om niet te zijn
en niet te slapen
tegenover twee ogen
die al jouw praal en krul
aaien
als jij even opladen wilt

hoe kom ik erbij
dat jij je oplader vergeten bent?

Smoothie criminal

Elke ochtend lijk ik getuigen van een slachtveld
met een flinterdun muurtje tussen mijn oor en het plaats delict
Mijn tenen krullen als ik het eerste geluid hoor van de motor
Dat boort dan door tot de boor niet meer aarzelt
Alle wrokken compleet fijngestampt
Tot welke kleur?
Tot welke kleur wordt deze keer doorgehakt?
De harde snorrend geluid stopt.
Deur slagen meppen mijn stilte.
Ze zijn als dieven in mijn eigen huis.
Ze bestelen mij van rust en ze randen mijn keuken aan.
Of ze de volgende keer alsjeblieft geen smoothie willen maken?
Die verrekte smoothie criminal!

Your perfect thought

Wanneer iemand denkt te weten dat je ‘perfect’ voor hem/haar bent, liefs Krage

You were sure I was cute
I wonder how you figgered it out
Because you’ve never dried my tears
And saw me searching for myself

I can not be your perfect thought
I have a lot failures to tell
And after you survives all my flaws
You probably reassure me from hell

My lips kissed lips that I wanna banish
My head turns the darkest words in circles
My life is a waving curve of a lost sea
But I can love the way that’s the best to you

Smell my wound

A free writing and all the words in bold are the challenge to create one poem of it, liefs Krage

How he wants to smell my wound with his heart,
which I hide under my red hat.
How he curls his right pants,
before he kneels on his knee.

Daddyisfar way is the street,
where I first let my wound ground.
It was my calling
to color my stuffed skin with a lid.

…but his nose is so generous.

I can always lay my skin under his shiny tip.
Even when I smell like burned meat and scorched skin.
He would never drown in my swirly, soggy showers,
that sting in eyes like suds.

His grip is like the haze teeth in a young skinny skin.
The error came when I was caught for too long.
My soppy showers can boil over to spongy transpiration,
as he loosens my hair from my knot.

…but his odor hill stays so curious.

How red colors turn into black and back into red,
with the rhythm of my fantasy.
How my hills of glands stare
While pointers are staring at the time?
that I can shut down this stare competition?

How he wants to smell my wound with his heart
Sigh

My cheeks catches waterfalls
My bones want to mount like a bunch of marrow.
The wound that was previously open for tender stitches,
sobered slowly to a rock.

I ‘m looking forward to turn my red lid
back on my very-closed hollow.
…but his odor hill stays so curious.

Crush me

Mijn vertaling van ‘lippen’, liefs Krage

Eyes hang on me when I move
I wander around words
I’m like a rose that pops up
And I dance for the bright sounds
I land softly on all grounds
And push me against walls that I love
I start where air become phrases
And finish where apples become mush
I’m just that little bit of band aid
To sip every child on his shoulder
I just fit in that photoframe
I’m like a duckface on your instagram
And do you look like me?
would you than want to crush me please?

Outside our skins

Omschrijving voor degene die altijd in tekort zijn van liefde, liefs Krage

We read about you
In books
With so many words
In tight lines
In black and white
And who doesn’t get the whole picture
Probably missed you

We see you
Acting
With so many eyes
From a tube
Channel on
Heart out
Living like your movie
But it does not turn the other way around

We find you
In one another
after so many walks
In comfort and photo frames
In dust and nude
And who does the most
Has the least of you

Love,
why are you sweeping outside skins?