Raadselachtige pakketjes

Aanhoudend blijf ik zoeken
Hem nog niet gevonden
Wel het meest bij anderen bezorgd
Kon ik maar aantonen dat ik elke dag het beste nieuws breng
elk dag vrolijk je de allerfijnst dag wens
en soms breng ik van die raadselachtige pakketjes
Die niet door je smalle onthaal kunnen
En of je daar wel om hebt gevraagd
Aanhoudend blijf ik zoeken
Om deze afzender te duwen in jouw buikwand

Verplet mij

Ogen hangen aan me als ik beweeg
Ik kronkel om woorden
Ik ben als een roos die openklapt
En dans voor de heldere klanken
Ik land op alle gronden zacht
En druk mij tegen wanden die ik liefheb
Ik begin waar lucht zinnen worden
En eindig waar appels moes worden
Ik ben net dat kleine beetje plesiter
Om elk kind te sussen op zijn schram
Ik pas net in dat fotolijsje
Ik ben als een dukface op je instagram
En lijk jij ook op mij?
Wil jij mij dan alsjeblieft verpletten

Gewonde

Hoe hij met zijn hart wil ruiken aan mijn wond, die ik verstop onder mijn rode hoed.

Hoe hij zijn rechter broekspijp opkrult voor hij knielt op zijn knie.

Papaverweg is de straat waar ik voor het eerst mijn wond liet groeien.

Het was mijn roeping om mijn afgestompde huid kleur te geven met een deksel. Zijn neus is genereus.

Ik mag altijd onder dat glimmend topje mijn huid leggen.

Zelfs als ik stink naar aangebrand vlees en verschroeid huid.

Hij zou nooit verdrinken in mijn kolkende, vochtige buien

die prikken in je ogen als sop.

Zijn grip is als hazentanden in mijn jong, donzig vel.

De error als ik weer te lang in zijn gebit ben gevangen.

Mijn vochtige buien kunnen overkoken naar sponzige transpiratie als hij mijn haren lospunnikt uit mijn knot.

Zijn reukheuvel nieuwsgierig.

Hoe kon rood naar zwart naar rood verkleuren.

In het ritme van mijn fantasie hoe mijn heuvels van klieren staren.

Hoe wijzers staren naar de tijd dat ik de staarwedstrijd mag stilleggen.

Hoe hij met zijn hart wil ruiken aan mijn wond.

Zucht

Mijn wangen vangen een waterval.

Mijn botten willen zich bergen als een hoopje merg.

De wond die voorheen nog openstond voor tedere stiksels, versteend zo langzaam naar rots.

Zin om mijn rode deksel op mijn potdichte holling te draaien.

Buiten huiden

liefde, waarom woel jij buiten huiden?

we lezen je
in een boekje
met zoveel woorden
in strakke rijtjes
in zwart en wit
en wie het plaatje mist
heeft je waarschijnlijk net gemist

we zien je
acteren
met zoveel ogen
in de buis
zender aan
hart uit
en wie je film graag leeft
Lukt niet andersom

we vinden je
in een ander
met zoveel loopjes
in gemak en fotolijstjes
in stof en naakt
en wie het allermeest
heeft jou het minst

liefde, waarom woel jij buiten huiden?

Reminders

De langendijk
of de verbijsteringslaan
de belemmerstraat
Hoe de weg ook bochten maakt
Hoe doodlopend mijn weg ook lijkt
Alles eindigt op zijn voordeur
Onze taal kent zoveel namen
Een andere naam is zo uitgesproken
Ohja, dat vertelde …PIEP
Dat vreemden zijn naam express kiezen
als ik voorbij loop
of ze komen naast me staan
De congierge op mijn basisschool heette ook al zo
Onze vaders laden hun auto’s op bij zijn familie
en soms krijg ik mijn leven ook op de rit
En elke nieuwe afspraak woont bij hem om de hoek
Als men beweert dat sprookjes zijn verzonnen
zoals hij Vera verzon die veren verzamelde
hoezo vallen veren voor mijn neus waar ik binnen kom
jaja, dit is gewoon een plek waar tortelduifjes komen

liever ken ik niemand
niemand die me herinnert hoe ik niet op hem ben geworden

I am not obliged

What if one day I lay down my weapons
the protection against being me
no fighting against the force of rules
I don’t have to become better
I don’t have to conquer
what if one day I am not obliged
to fit into a frame
to fit in my head walls
how could I ever believe
that my thoughts fits between edges
what if one day I stop with finding others
instead of finding me
and start with fighting for dreams
instead of fighting against me
than what could I be?
the grand prix: me

Als jij nou niet ging huilen

Als jij nou niet ging huilen
Dan deed ik dat ook niet
Jouw tranen willen knuffelen
Met de banen waar bij mij
In leegte wildwater banen gleden
het glijen begint vanachter mijn ogenleden
die vanaf daar niet kunnen zien hoe zacht
hoe zacht mijn wangen opvangen
opvangen wat al een tijdje naar de buitenwereld verlangde
Kon ik je maar nuchter zeggen
Dat je met martini je traan reserves kan aanvullen
Zodat je niet zat wordt van huilen
Dat tranen laten
Jouw bad minder doet overlopen
na weken, weken van je huid
elke warme gedachte is afgekoeld
Zet je kranen open
Want met verstopte goten
Spoelt niets meer weg
Ik boen de vegen wel van je huid
Als je wimpers het zwart verliezen
mascara die samensmelt met je rollend zielevocht
Als jij nou ging huilen
Dan deed ik dat ook
Dat maakt jou niet minder jezelf
En laat mij jou niet willen veranderen

Zakje woede

Vandaag heb ik mijn kranen open
Want dat zakje woede kruipt steeds weer in me hand
Laatst nog bij de lege wijnflessen gezet
Ze zeggen dat scherven geluk brengt
Maar ook dit zakje komt weer op zijn pootjes terecht
En is weer in mijn hand gekropen
Vandaag heb ik mijn kranen open
Heb ik het afgewogen bij de afdeling fruit
Maar de bon kwam er niet uit
Dit soort zakjes zijn niet gezond
Maar ik mag wel doorlopen bij de kassa
Mijn moeder heeft soms ook van die zakjes
Die gebruikt ze voor de hondenstront
En laat die dan verharden in de zon
Zodat de hond zelfs eigen shit niet meer herkent
Vandaag heb ik mijn kranen open
Laat ik mijn shit maar even liggen
Hopen dat die strak versteend is
En ik niet meer ruik hoe verschrikkelijk die was

Met je zijn

Ik wil alleen zijn

Ik wil alleen met jou zijn

Alleen maar bij je zijn

Na ons zijn

Wil ik alleen maar bij je zijn

Bij je “zijn” zijn

Nabij je zijn, kan ik bijna mezelf zijn

Want zijn kan ik niet bij je
Voor het langer Termijn

Terwijl mijn lange trein vertraging heeft
Vertraag ik
Herleef ik na
als toen ik bij je kon zijn

State

Without your eyes that blink
Amsterdam is just a destination
to shuffle through with my soles
to just sit down on a bench

Why was our day not today?
Why was I not in your smile?
Was your knot today so big?
that with me nothing goes fluently?
To unbutton the complexity
To run in seven channels all at once

Without your eyes that blink
Amsterdam is just a destination
To wander around for being cool
To dust off my love for you

Stemming

Zonder jouw oog knippering
is Amsterdam alleen een bestemming
om mijn zolen doorheen te sloffen
om zomaar op een bankje te ploffen
Waarom was vandaag niet onze dag?
Waarom kwam ik niet voor in je lach?
Was je knoop vandaag zo groot
Dat je met mij niet veel opschoot?
Om de ingewikkeldheid te ontknopen
om in 7 grachten tegelijk te lopen
Zonder jouw oog knippering
Is Amsterdam alleen een bestemming
Om zomaar te zwerven als een toffe
Om mijn liefde voor jou af te stoffen

Explain in poetry

Let me explain you in poetry
how I like being me

I wonna live so I wonna feel
I wonna touch to know what’s real
I wonna notice every tickle in me
that guides me where I should be
i regret to freeze in front what I want
I regret to be silent for a better moment
I refuse to push away for what feels good
I refuse to make space to what I need close
i wonna follow what I need, so I’m gonna come out
that waiting is not how I figger out things
I wonna slow down only if it’s the rythm of my speed
and will stay on the ground, cause I can float without to breath
I’ve been in many shapes to stick with something sweet
i’ve been lost several times so I rather stay with my needs
So space enough for getting close
or else I better leave again and what will be I will not lose

Tweerichtings tunnel

Metaforisch geschreven over neusgaten, liefs Krage

Je tweerichtings tunnel steekt in de lucht
Mag ik alsjeblief met hoge snelheid door je heen worden gezogen
Om vervolgens de andere kant eruit te worden geblazen
Mag ik je tunnels alsjeblief om mij heen voelen
Om vervolgens weer afschoten te worden als een geraakt veertje
Jouw open tegemoetkoming geeft me twee opties
Erdoor of voor altijd ervoor blijven wachten
Mag ik je ronde muren voelen kietelen alsof ik lucht ben
Want achter jouw tunnels lijkt een nieuwe wereld te ademen
Hoewel ze me aangapen als twee donkere gevaarlijke ogen
Twee gaten om te ontglippen aan nare geuren
Wanneer jij je tunnels ophaalt als een brug
En ik alleen nog besta uit een vlaagje van zoete bloemen
Die ik vanmorgen in mijn hals sproeide

As a knight

Message to stop fighting against yourself because you can’t lose from yourself, love Krage

One day I lay down my weapons.
The protection against being me.
What’s the worst that can happen to me?
eaten up by dragons maybe?
the understanding why they fire at me?
Stop saving seekers instead of saving me
start fighting for victory
instead of fighting against what I could be
No more heavy armor to carry

a relief
never know what is coming
can’t prepare for the unknown
A loss not knowing the feeling to be hit
hidden behind an iron shield
Afraid to look inside fear
that teaches to stand up as a knight
But one day I lay down my weapons.
The protection against being me.

Two shells

Since I looked in deep blue eyes I could write this,  love Krage

In his two shells
I found the sea today
Between seas of other shells
along the coast
in kisses of the sea

As its shells splurge
that makes me wonna stare
And I’m silent for the moment
To see for how deep the soil is
from my edge
I desire of the oncoming kisses of the sea

In two shells
I am at the sea for awhile
the blue is near
That touches me down to my toes
and so disappears
looking deeply into the blue
And then the long-awaited kiss
on my coast